Navigation Menu
Viva Las Vegas
27 juli2014

We zijn de strip maar eens afgelopen en wat is het ’s ochtends al heet zeg. Madelief heeft onderweg bij een stalletje een stoere zonnebril gekocht en bij Treasure Island zijn we bij de Starbucks in de rij gaan staan. Intussen voor de derde keer geprobeerd met het camperverhuurbedrijf contact te krijgen. En dat lukt! We hadden plan B al in stelling staan als invulling voor de dag. Oorspronkelijk zouden we de camper vroeg halen, boodschappen doen, shoppen en dan naar de camping. Maar in plan B doen we dat morgen allemaal (maar halen we de camper eind van de dag op). Als uitgifte vanaf 13.00 uur is en wij hebben nog geen afspraak staan, is het niet anders.

De aardige camper-meneer aan de telefoon vraagt eerst hoe het vandaag met me gaat: nou, leuk dat je het vraagt, waar zal ik beginnen…

Om een lang verhaal kort te maken: als we direct komen, zijn we direct aan de beurt. Dus met de koffie enzo op de vuist richting uitgang op zoek naar een taxi. Dik twintig minuten later staan we voor “Cruise America”. Binnen lopen we door een gang met kleine ruimtes met gezinnen die een film zitten te kijken; “hebben jullie de instructievideo gezien?” vraagt camper-meneer 2 een beetje streng. De hele 27 minuten lang is mijn antwoord. Hij barst in lachen uit en ik krijg een boks. We’re off the hook…

Direct door naar de live-camperuitleg dan maar, en dat is maar goed ook. Het is tien uur geweest en we moeten uiterlijk om elf uur uitchecken bij CircusCircus. Dat halen we precies. Ik parkeer het loeder (drie meter breed, negen meter lang, V10 motor) bij de KOA (=US campingorganisatie) en Erna, Madelief en Coen spoeden zich naar het hotel om de bagage op te halen. We checken nog niet in maar gaan eerst boodschappen doen bij een “huge” Walmart. We hebben nogal wat nodig: van (veel) water tot schoonmaakmiddelen, van (allerlei) eten tot noem het maar op. Twee uur en bijna 300 dollar later slepen we de buit, die de caissière in wel honderd plastic tasjes doet, naar de auto.

Even wat bij Wendy’s eten, al was het maar om af te koelen in een airco omgeving. Want man, wat is het heet. Vorige week thuis hadden we 34 graden; reden genoeg om in de spaarstand te springen en in de schaduw zo min mogelijk te doen. Het is hier nu ruim tien graden warmer dus je snapt dat we even moeten wennen. “Ja, maar de warmte is daar toch veel droger?” Ja dat klopt, het is alsof je constant tegen een hete föhnwind inloopt. Of zo’n warmtegordijn bij winkels in de winter, maar dan continu.

Het zal wel wennen zijn, want we zien iedereen met veel plezier buiten zijn; we zijn gewoon pieperds…

Begin van de avond hebben M&C, nadat we een plekje op de camping hadden gevonden, een tijdje gezwommen, heeft Erna een (gedwongen) time out genomen en ben ik op zoek gegaan naar een pokertoernooitje. Pech dat ze of al begonnen waren of pas over twee uur zouden beginnen. Wel leuk om weer in het donker over de strip te lopen; brings back memories! Ik noem net de camping: dat is een soort groot parkeerterrein achter het hotel. Bij elke plaats afvoer en stroom, maar verder alleen asfalt. Ook geen beschutting.

We zijn op tijd gaan slapen, uurtje of tien en zijn om zeven uur weer paraat. Vanochtend gaan we eerst de strip verkennen; even wat hotel-hopping doen. Dan vanmiddag shoppen bij de premium outlet net buiten de stad. Dan kunnen we vanavond misschien de Freemont-experience doen.

Lees meer»
Jet lag
24 juli2014

Veel te vroeg wakker, allemaal. En dat na de dag van gisteren…

We zijn keurig om kwart voor vijf opgestaan en hebben de voorbereidingen harmonieus gedaan. Mooi op tijd kwam de familie Mourits in de taxibus voorrijden. Probleemloos naar Schiphol om daar direct alweer afscheid van elkaar te nemen. Onze vrienden gaan via San Francisco een andere route per auto doen. Maar we gaan elkaar nog een dag treffen in Yosemite!

Nou ja, niet zoveel te vertellen over de vlucht. Altijd erg saai om in een wat krappe omgeving 10 uur te zitten. Beetje lezen, dommelen, praten, filmpje kijken, benen strekken (we zijn bijna op de helft..). Maar goed, er komt een einde aan.
Tussenlanding in Houston, konden zo doorlopen bij de grensbeamte en de bagage lag ook al op de band. Opnieuw droppen en door de controle en dan wat eten. Vliegtuig naar Vegas was van een kleiner soort en helemaal vol. Nog drie uurtjes vliegen en we zijn er.

Ook dat gaat allemaal soepel. Op wat luchtzakken aan het einde van de vlucht na. Coen heeft het blauwe papieren zakje in de stoel voor hem even gebruikt, en was daarna opgelucht.

De piloot vertelde dat het buiten 111 graden was. Madelief haar omreken-app erbij: dat is 44 graden Celsius. Poeh.

De taxi rijdt volgens mij erg om naar het hotel op de strip, maar we zijn te moe er een punt van te maken. Gauw inchecken en naar de kamer. Maar dat dachten meer mensen: een stevige rij voor de 16 balies met mensen die kamers uitgeven. Geduldig zigzaggen we richting rust. Dan bedenken we dat we de camperverhuurmaatschappij niet hebben gebeld voor een ophaalafspraak. Als we de documenten erbij halen blijkt dat ophalen vanaf 13.00 uur kan (met een afspraak). Het kantoor is al dicht (want het is tien over zes; volgens onze biologische klok tien over drie) dus dat wordt morgen. Misschien dat we de plannen moeten omgooien, maar eerst maar eens wat eten en dan slapen.

Dat lukt heel aardig, maar om half zes is het echt helemaal op. Dus onze dag start lekker vroeg, als het nog niet zo heet is. Toch lekker met 35 graden eindje wandelen door Sin City.

 

Lees meer»
Kies datum Kies plaats Kies beoordeling

Bezochte plaatsen