Navigation Menu
The end
21 augustus2014

Woensdag 20 augustus:

We hebben de wekker op half zes gezet want we willen bij Denny’s ontbijten voor we naar de luchthaven gaan. We zitten lekker te eten, maar hebben niet zoveel honger. Dan terug naar het hotel om de koffers op te pikken en te wachten op de airport Shuttle. Die heb ik eergisteren online geregeld. Iets te laat komt ie aanrijden en er moeten heel wat mensen mee. Koffers in de laadruimte gezeuld en dan voucher inleveren om plaats te nemen. Voucher? Die hebben we niet. “Dan mag je ook niet mee”. Gelukkig hebben we het receipt-nummer opgeschreven en een telefoontje naar dispatch leert dat we inderdaad geboekt hebben. Beetje achterhaald systeem…

Op het vliegveld loopt het verder op rolletjes; we hebben nog tijd om ons laatste Starbucks-tegoed op te maken en moeten uit alle koffers extra gewicht halen om niet bij te hoeven betalen. Het vliegtuig vertrekt mooi op tijd naar Chicago, waar we drie uur later aankomen. Snel wat eten bij Auntie Anne en een paar stappen verderop boarden we voor Amsterdam. Goed geregeld hier.

Dan is het ruim acht uur vliegen. We proberen wat te slapen om de jet lag zo meteen thuis te beperken.

 

Donderdag 21 augustus:

Door stevige tailwind landen we al heel op tijd op Schiphol alwaar Willy en Rina ons inhalen (inclusief bord “Welkom thuis”). Thuisgekomen gaan we kort slapen om vanavond weer vroeg naar bed te kunnen, maar het valt niet mee. Ook Coen en Madelief vechten tegen de slaap.

Ons avontuur zit erop! Verwacht op deze plaats nog een verwijzing naar waar de echte foto’s komen te staan (Picasa album). Bedankt voor het meebeleven en voor de leuke reacties. Wij zijn intussen aardige USA pro’s, dus heb je plannen? Wij hebben tips…

Lees meer»
Sin City once again
21 augustus2014
zondag 17 augustus

We gaan een dagje eerder naar Las Vegas! Maar niet nadat we de zonsopgang hebben gezien. Eigenlijk zijn we wel iets te laat. Maar het is nog steeds mooi. Na het ontbijt op de parkeerplaats rijden we weg. Vandaag rijden we een stukje van de oude ROUTE 66! Erg leuk! We gaan naar de Hooverdam. Pffff, hier is het vreselijk heet! We gaan er maar heel eventjes uit en dan gauw naar de camping bij Circus Circus, Las Vegas!

’s Avonds gaan we natuurlijk de stad nog eventjes in! Genieten van alle lichtjes. Ceasars is de gelukkige: kunnen we lekker eten en winkelen bij de Forum Shops! Vic gaat er later op de avond ook nog pokeren.

 

maandag 18 augustus

Vandaag een hele dag LV. We starten bij New York New York, starbucks-je natuurlijk en dan rond lopen. Dan volgt de M&M’s-Shop: vier verdiepingen met alleen maar spulletjes van M&M’s en natuurlijk ook M&M’s in allerlei soorten en maten. Dan naar Paris, we gaan onder de Eifeltoren door naar binnen. De Eifeltoren is precies de helft van de echte! Ziet er goed uit.

Vervolgens is het Venetian aan de beurt: de gondels varen af en aan. Bij Paris en Venetian is het plafond binnen geschilderd als of het de luncht is, doormiddel van licht effecten wordt het lichter en donkerder, waardoor je het idee hebt dat de lucht verandert. In het Venetian zit ook de Italian Bakery van (Cake Boss – TLC) op TV. Hier kijken we altijd naar in Nederland. Dus we gaan een Cannoli halen bij Buddy. Hij is er zelf niet, maar de Cannoli smaakt goed.

Hierna gaan Coen en Victor lekker lezen in de camper en Madelief en ik moeten nog eventjes shoppen bij Forever 21: 1shirtje rijker komen we weer thuis.

‘s Avonds gaan we eerst een heerlijke pizza eten bij 800 degrees en dan naar de BLUE MEN GROUP in Monte Carlo! We zien een geweldige show waarin vooral veel gedrumd wordt op van alles en nog wat. Allemaal genieten we van deze show! Dan gaan we met de bus naar Freemont: dit is het oude Las Vegas. Toen de Strip zich ging ontwikkelen bleef hier weinig activiteit over. Daarom is de Fremont Experience bedacht: een LED-scherm over de hele straat heen. Op dit scherm zijn steeds shows te zien. Het echte feesten gebeurt in Fremont…

 

dinsdag 19 augustus

Camper inleveren: hier zijn we de hele ochtend druk mee: inpakken, schoonmaken, koffers naar het hotel brengen, propaan tanken en erheen rijden. we zijn er keurig op tijd en we hebben het netjes gedaan en we krijgen onze borg terug.

Met de taxi terug naar de Strip. Hier gaan we lekker eten. Dit doen we bij een foodcourt, allemaal verschillende bedrijfjes hebben hun keukens en balies aan de rand en in het midden staan de tafels en de stoelen. Zo kan iedereen eten wat hij of zij wil en toch ben je lekker samen aan het eten.

Dan met de bus: Deuce (we hebben kaartjes voor de dagen dat we hier zijn en kunnen onbeperkt in en uit stappen.) We gaan eerst maar eens naar de hotelkamer, even op adem komen. Coen en ik gaan tussendoor nog eventjes naar een show in het circus kijken. En Coen probeert bij een kermisspel kippen in een pan te schieten. Helaas geen vlees in de pot vandaag.

Dan wordt het de hoogste tijd om naar de hoogste toren van Las Vegas te gaan: Stratosphere. Madelief gaat het wagen in een attractie: the Scream! Deze gaat over de rand heen. Ik vind het maar niets, maar ja, onze achtbaan-tiener zoekt de uitdagingen op!

We eten in een Amerikaanse Diner die helemaal fifties is ingericht en worden verrast door optredende serveersters. Al het personeel dat hier werkt kan heel goed zingen en doet dat bij toerbeurt. Lekker Amerikaans eten op de laatste avond! Dan gaan we nog eventjes kijken of we het 3de deel van het boek van Madelief kunnen vinden. Jammer genoeg niet: alleen maar andere leuke boeken en hebbedingetjes: Coen neemt een paar pennen mee die trommelstokjes zijn.

Nu naar bed, morgen vroeg weer op!

 

Lees meer»
Grand Canyon
21 augustus2014

We verlaten Zion weer door de Oostelijke ingang, dus ook weer door de tunnels. De tunnel die eenrichtingsverkeer wordt gemaakt gaat om 8.00 uur open en wij zijn waarschijnlijk de eerste RV die erdoor gaat. Op naar Kanab. Als het goed is, ligt hier het boek voor Madelief klaar. Eerst lijkt het erop dat het mislukt is met het bestellen van het boek, maar gelukkig is het tweede deel van de trilogie er toch!

Dan door naar de Grand Canyon, we zijn benieuwd wat we ervan vinden. We hebben al zoveel moois gezien! Maar ook hier vallen we weer in de ene na de andere verbazing, wat wijds, groot, diep! We komen vanaf de oostkant binnen en dat is fijn! Het is hier niet zo druk zodat we het goed in ons op kunnen nemen. We doen allemaal verschillende uitkijkpunten op weg naar Canyon Village; erg toeristisch, dat vinden we minder leuk. Maar de zonsondergang is fantastisch! Dan moeten we na en ijsje weer terug, met een volle shuttlebus. Dan door het donker naar onze camper. Gelukkig heeft Coen net een souvenir met een lampje gekocht.

Lees meer»
Zion
21 augustus2014
donderdag 14 augustus

Het is al een hele tijd geleden dat we iets op het blog hebben kunnen plaatsen; soms geen wifi en dan hadden we gewoon de tijd er niet voor. Dus voor de laatste dagen van onze vakantie door de VS maar een paar kortere stukjes.

Deze donderdag rijden we van Bryce naar Zion; het is het kortste stuk wat we gereden hebben, op de dagen dat we zouden rijden. Voor we het weten rijden we Zion in. Hier moeten we door twee tunnels waarvan de tweede te laag is voor onze camper. Als we echt in het midden rijden, kan het net. We kopen een “stop-alle-verkeer-wij komen-erdoor-pass” voor $15, en kruipen 1,8 km door de berg; weer een ervaring rijker!

Voor we naar de camping gaan rijden we eerst Zion aan de andere kant weer uit om boodschappen te doen, daarna weer terug erin en dan lekker naar de camping! Even verdwijnen in een boek. Als we aan komen rijden staat er een hertje op onze plaats, gauw een foto! Maar dit kunnen we rustig doen, want het beestje blijft rustig staan!

 

vrijdag 15 augustus

Vandaag een tocht door ZIon met de shuttle-bus. Dit is de enige manier, ideaal! Je lekker laten rijden en naar buiten kijken.

We starten achteraan in het park en lopen hier een stuk door de steeds smaller wordende kloof. Daarna naar de Weeping-rock! Prachtig! Coen en ik lopen dan nog een uur lang door over een trail naar een pool. Ook hier weer een uitgeholde rots.

’s Avonds lekker rustig aan doen, morgen op tijd naar THE GRAND CANYON!

Lees meer»
dinsdag 12 augustus

Alles is relatief: we hoeven vandaag maar een stukkie; uurtje of drie te rijden. We gaan dus niet in vliegende haast weg. Omstreeks tien uur rijden we Page uit. Omdat Madelief graag het volgende deel in de trilogie van Marie Lu wil, gaan we kijken of er in Kanab, zo’n beetje halverwege, een boekwinkel is. Kanab wordt ook wel little Hollywood genoemd. Na de tweede wereld oorlog zijn hier diverse Westerns opgenomen en dat ademt het stadje nog steeds. Echt een beetje en cowboy-stadje.

We zien in Main street zowaar een book store en slaan rechtsaf om de camper te parkeren. Blijkt er in dat straatje nog een te zijn. Binnengekomen treffen we zeer geïnteresseerde dame die vraagt waar we vandaag komen en wat we allemaal gedaan hebben. Ze verteld dat ze als kind een tijdje in Duitsland heeft gewoond. Waarschijnlijk als dochter van een militair (maar dat hebben we niet gevraagd). Ze moet ons teleurstellen betreffende Madeliefs boekwens en geeft ons niet zoveel kans bij de concurrent om de hoek. We lopen er toch even binnen, maar helaas.

Er zitten ook diverse, vrij grote, souvenir winkels in het rijtje waar we enige tijd verblijven. Moeten we hier ook maar lunchen. Dat doen we in een diner waar de bedienende dames holsters en boots dragen. Heerlijke steak en root beer.

Op weg naar de camper lopen we langs boekwinkeltje een en de boekverkoopster komt naar buiten. Ze heeft de boeken besteld en wij kunnen ze, als we willen en als we weer langskomen richting Zion, komen ophalen. Fantastisch toch?!

De rest van de rit is weer mooi, inclusief een leuk klein rood tunneltje.

Eind van de middag checken we in en eten we wat simpels. ’s Avond steken we nog wat houtblokken in de fik en gaan we, wederom, op tijd onder de wol.

 

woensdag 13 augustus

We beginnen vandaag met een hike omdat er eind van de middag paardgereden moet worden. Dus met de Shuttle bus naar Bryce Canyon National Park. Wat een mooi park! Peter heeft ons de peekaboo-trail aangeraden. Wel een hike in de zwaarste categorie. En dat hebben we geweten…

Zeer stijl omhoog en omlaag lopen met adembenemende uitzichten. Weer niet te beschrijven mooi, maar het is duidelijk waarom deze trail Peekaboo heet. Na elke bocht krijg je weer een verrassing: kiekeboe!

Als we eigenlijk wel moe zijn en ons afvragen hoe ver het nog is tot aan een Shuttle bushalte, blijkt dat we halverwege zijn… We lopen nog een half uur, lunchen dan op een steen en lopen dan het laatste uur van de tocht. Je zult begrijpen dat we best een beetje moe waren. Maar zeer de moeite waard.

Terug bij onze RV hebben we ruim een uur om bij te tanken en om te kleden. Om drie uur gaan we richting knollen om een tocht van anderhalf uur te maken.

Om een lang verhaal kort te maken: ik klim erop, rijd nog langs de fotograaf en denk dan: waar ben ik mee bezig. Ik vind hier helemaal niks aan. Ik ben dus weer afgestapt en heb Erna en de kids uitgezwaaid. Pff zal me een beetje zitten ergeren op zo’n paard. Ben de camera gaan halen om de rest uitgebreid op de foto te zetten bij terugkomst. Van horen-zeggen heb ik begrepen dat het leuk/geweldig/wel aardig was. De echte mooie dingen hadden we natuurlijk al gezien, maar C&M vinden paardrijden erg leuk (Erna een stuk minder…).

Nu hebben we net de afwas achter de rug en zijn E&M douchen. Dat gaan Coen en ik zo ook doen.

Morgen naar Zion!

PS: Quote van Madelief: “Ik ben nog nooit zo moe geweest”.

 

Lees meer»
Knol
13 augustus2014

Even een kort tussendoor-berichtje:

We maken ons klaar om in Bryce richting de Pekaboo-trail te gaan. Tip van Peter. Dat doen we al vrij vroeg zodat we vanmiddag een tocht op de rug van een paard kunnen maken (horse back riding). Ik heb van alles geprobeerd om het te voorkomen, maar de kids willen het zooo graag Ik heb zelfs voorgesteld dat we met quads ofzo gaan, maar het moesten peerden zijn.

Zoals een aantal van jullie weten heb ik daar geen hele leuke herinneringen aan. Toen ik vorig jaar met Paul-Eric op Cuba was, heb ik hem overgehaald om op een paard een tocht te maken. De hel! Nooit weer heb ik gezegd, ben er gewoon niet voor gemaakt. Ik heb vele talenten en paardrijden is er daar niet een van

Maar het gaat dan nu toch weer gebeuren: let you know how it went…

Een-lachend-paard

Lees meer»
zondag 10 augustus

Op naar Page vandaag. Onderweg hebben we afgesproken met Arthur en Leonieke (en kids) om te gaan lunchen in Monticello. Leuk restaurantje met goede reviews opgezocht en ge-sms’t dat we elkaar daar om 12.00 uur zien.

Als wij aan komen rijden, nadat we al boodschappen gedaan hebben en brandstof getankt, zitten ze al op het terras. Best apart om elkaar als bevriende dorpsgenoten hier te ontmoeten. We wisselen de mooiste, grootste en bijzonderste verhalen uit en eten een wrap/burger/salad. Nog even een korte tour door onze RV en we rijden ieder weer een andere kant op. A&L gaan een paar dagen naar Moab en dan via Salt Lake naar New York, wij hebben vandaag Page als eindbestemming bedacht.

Het landschap is weer zeer wisselend, maar de afstand breekt toch een beetje op. Ik krijg prik in de ogen dus Erna rijdt 50 mijl van de route. Net het mooiste stuk: Monument Valley – shit happens.

Onze camping ligt aan Lake Powell, een gigantisch meer dat wordt gevoed door de Colorado river en bestaat bij de gratie van de stuwdam. Indrukwekkend bouwwerk!

Het is hier weer warm! En met de vermoeiende reis achter de rug gaan we op tijd slapen…

maandag 11 augustus

Redelijk op tijd weer wakker: nieuwe dag, nieuwe avonturen.

We gaan eerst naar de dam en lopen over de brug die de Colorado river overspant. Best diep. Vervolgens rijden we door naar het centrum en komen langs een golfbaan. Die had ik gisteren al gezien en het kriebelt een beetje. We stoppen even en kijken wat rond. Negen holes met een buggy voor 20 dollar, klein bedragje extra voor de clubs. Optie voor vanmiddag?

Maar eerst naar een “origineel” indianendorpje. Het is er uitgestorven en we zijn snel uitgekeken. We eten wat bij het uitgebreide tankstation en rijden dan door naar Antelope Canyon. Een kloof die door water en wind gevormd is; moet heel bijzonder zijn. Het is alleen erg druk. Bij de upper Antelope moeten we uren wachten; bij de lower maar vijf kwartier. Maar wij hebben de camper bij ons! Dus generator en airco aan en samen gezellig spelletje gespeeld. Om kwart voor twee zijn we aan de beurt en gaan we met een groep, onder aanvoering van een indian guide, naar de Canyon. We dalen af en zien een fantastisch natuurverschijnsel. Ik kan het niet uitleggen, hoop maar dat onderstaande foto’s iets duidelijk maken. Als we weer boven komen woedt er een soort zandstroom die onze met zonnebrand ingesmeerde lijven zandstraalt. Zo meteen lekker douchen.

Op de terugweg naar ons kampement kopen we een mooie pet voor Coen en een nieuw Engelstalig boek voor Madelief. Ze is al door haar leesvoer heen.

Lees meer»
Arches
10 augustus2014

Vandaag gaan we naar Arches. Hier is het warm dus we vertrekken op tijd. We zijn blij dat we dat gedaan hebben, want we hebben het echt heeeeeeel heet gehad.

We beginnen vooraan in het park op aanraden van onze buurvrouw op de camping, die van de auto en de caravan op de foto. Toen we er gisteren net stonden stond alleen de caravan er. Een echt ieniemienie dingetje! We waren al benieuwd welke auto erbij zou horen. Dat antwoord kregen we redelijk vlot. Een pracht wagen! Met een ZZ-Top bestuurder. Echte Amerikanen, gisteren avond nog gezellig mee zitten praten over hun en onze reis.

Maar goed, Arches! Vooraan begonnen, daar kan je een trail lopen van de ene parkeerplaats naar de andere. Victor heeft zich opgeofferd en heeft de camper gereden en wij zijn met z’n drietjes gaan lopen. Prachtig. We liepen gelukkig het grootste gedeelte in de schaduw! Daarna naar de ‘Windows’, dit zijn gaten in de grote rotsen, de eerste waar we komen zijn meer een deur en een raam. Het is nu echt al heet. We kijken van af een uitzichtpunt naar Delicate Arch. Om er te komen is bijna 5 km, en daar hebben we in de warmte niet de energie voor. Dat had dan eerder op de dag gemoeten. Maar vanaf een afstand kunnen we hem ook goed zien. Daarna rijden we tot het eind van de weg in Arches. Het is nu op het heetst van de dag. Vanaf hier gaan trails naar allerlei bogen. Deze gaan we niet lopen. We genieten van wat we zien en gezien hebben.

WAUW! Wat een park!

Coen heeft nog niet genoeg stenen gezien en dus gaan we naar de ‘Roch shop’. Hier zijn eigenlijk teveel stenen om uit te kiezen. Uiteindelijk worden er 4 uit gekozen en kunnen we verder naar de boekenwinkel. In Moab zijn leuke winkeltjes te vinden in de hoofdstraat. Er is ook een boekenwinkel met een inrichting uit het jaar nul. Maar de boeken zijn gelukkig recenter!

Madelief heeft iets gevonden wat haar leuk lijkt (het blijkt een fantastisch boek te zijn!) en Coen vindt een boek over Minecraft! Kan hij leren hoe bepaalde dingen gedaan moeten worden: Aron en Dennis jullie kunnen straks vast delen in deze kennis!

En dan is het tijd voor een ijsje. Madelief heeft gezien dat er een stalletje is waar ze shaved ice verkopen. Dat lijkt ons wel wat. Dus we nemen er eentje. Ze zijn erg groot! En het is lekker. Victor mist deze lekkernij omdat hij de camper een wasbeurt geeft en alvast ons plekje op de camping opzoekt. Wij volgen na het winkelen. Madelief en Coen kopen ok nog een souvenir: een echte Amerikaanse nummerplaat!

Nadat we zijn bijgekomen van de warmte is het etenstijd! Vandaag uiteten! We gaan naar Peace Tree, met als toetjes shaved ice! Nu heeft Victor het ook gehad. Alleen nemen we nu gewoon een small, dat is al best wel groot.

Lees meer»
Moab
10 augustus2014

Vandaag rijden we van Salt Lake City naar Moab. Maar voor we gaan moet eerst de was gedaan worden. We hebben hiervoor kwartjes nodig, dus die sparen we. Twee machines was en daarna twee machines drogen. Tussendoor ga ik eventjes eten en dan weer terug. Victor is ondertussen bezig jullie allemaal van informatie over Yellow Stone te voorzien. Het internet is niet altijd alles, dus soms duurt het lang voordat een tekst of een foto erin staan.

Om 12 uur gaan we rijden. We gaan nog tanken in stedelijk gebied, dat scheelt behoorlijk in de prijs! En onze camper kan behoorlijk drinken! We eten dan voor het eerst bij een Mc Donalds in Amerika. Wil Victor ‘mad-sauce’ bestellen, kennen ze het helemaal niet. En wij in Nederland maar denken dat dat een Amerikaanse saus is…

Deze route brengt ons weer door zeer verschillende landschappen. Groene berghellingen, rotsige berghellingen en woestijnachtige vlaktes. Onderweg komen we een klein stalletjes tegen waar beef jurkey verkocht wordt. Daar heeft Vic zin in en dus stoppen we. Victor moet alle smaken proeven! Tussendoor nog eventjes een regenbui. Eerder hadden we ook al een buitje, heel heftig en vrij kort: we reden zo de bui in.

Moab ligt aan de Colarado River. Onze camping er vlak bij. We staan hier lekker en Victor en Coen nemen een duik in het zwembad: lekker afkoelen. Pffff het is hier wel warm, gelukkig is de wind hier niet echt warm, dat was in Las Vegas wel het geval.

Lees meer»
Salt Lake City
8 augustus2014

Om 6 uur word ik door Victor wakker gemaakt! Echt waar! Zullen we de kinderen nu het bed uit halen en dan vertrekken stelt hij voor…. Zzzz…. Hè?! Waarom? Nou dan kunnen we kiezen voor de langere weg en toch nog langs het Yellow Stone Lake rijden. OK! Uit bed en om 7.15 uur rijden we weg.

Yellow Stone Lake met de zonsopkomst is erg mooi. Dan rijden we weer door Grand Teton: zijn nu de bergtoppen wel te zien? Nee! De hele bergen zijn niet te zien! Jammer! Toch levert deze omweg ons wel het een en ander op aan dieren: 2 coyotes, 3 witte pelikanen, een aantal herten, een beer (nog eentje en nog dichterbij!), een vos/linx/mountain lion of zoiets (het sloop door het hoge gras een eindje van de weg!)

En het leverde heel veel mooie ven verschillende landschappen op! Zo bijzonder hoe groot die gebieden zijn, we blijven ons verbazen!

Gisteren in de avond naar Salt Lake City geweest. Een hele schone mooie en lichte stad. We zijn begonnen op Temple Square, het bolwerk van de Mormonen en geëindigd bij de winkels en de Cheese Cake Factory. Er was geen plaats dus hebben we verrukkelijke stukken cheese cake mee naar de camper genomen. Mmmmm!

Lees meer»
Yellow Stone (2)
8 augustus2014

’s Morgens ben ik al vroeg uit de veren: misschien zijn er dieren te spotten vlak bij de camping op het veld rondom het riviertje. En ja hoor! Ik heb geluk. Een aantal ganzen en … 5 grote “elks”. Ik denk dat dit elanden zijn. Maar ben er niet zeker van, maar mooi zijn ze wel!

We gaan op pad naar de volgende camping in Yellow Stone. We rijden via de “Grand Canyon of Yellow Stone”, hier gaan we naar het uitzichtpunt van de Lower Falls. Het water stort hier ruim 90 meter de diepte in! Wij staan bovenaan de waterval en kijken met het water mee de diepte in en de Canyon in! We weten nu waar Yellow Stone zijn naam aan te danken heeft!

Dan gaan we naar “Mud Vulcano”, het regent! En het blijft regenen. Er is ruimte genoeg op de parkeerplaats dus we blijven lekker in de camper lunchen en lezen. Dan vinden we het tijd worden om toch te gaan kijken, dan maar in de regen…. Maar het wordt droog en als we onze ronde hier lopen, langs borrelende, stinkende modderpoelen in het droog. ‘Gelukkig’ ervaart Victor nu ook echt Yellow Stone.

Dan naar de camping over Fishing Bridge, hier zie ik een witte pelikaan. Als we op de camping staan lopen Coen en ik naar Yellow Stone Lake, het grootste bergmeer van het Noordelijk half rond, op sommige plekken is het water er zo warm dat het niet bevriest in de meest strenge winter!

’s Avonds gaan we op beren jacht. Want die hebben we nog niet gezien. De man van de camping heeft gezegd waar we zijn moeten en hoe laat ongeveer. We hebben geluk er loopt er eentje. Je kan het zien aan de hoeveelheid mensen en auto’s op de weg. We parkeren de camper en lopen een stukje terug om te kijken. En dan zien we in de verte een zwart vlekje lopen! De man naast ons met een grote verrekijker op statief vertelt dat het een grizzly is. We geloven hem direct! De beer loopt steeds verder richteng de plek van onze camper. Uit eindelijk komt hij daar op een meter of 20 vandaan langs. Er is ook weer een Ranger, die komen de mensen en de beer beschermen. Het is een heel circus van mensen, verrekijkers, camara’s en auto’s. Victor zegt dit tegen de Ranger en hij zegt dan terug dat dit Yellow Stone is in juli en augustus.

Opbrengst van vandaag:

5 elks (elanden???)

2 rendieren bij Lower falls

1 bison onderweg

3 witte pelikanen

Aantal chipmunks

Aantal eekhoorntjes

1 grizzly

Lees meer»
Yellow Stone
8 augustus2014

Het is zover! We rijden Yellow Stone binnen! Eerst naar de geiser die op vast tijden spuit, the Old Faithfull. We zijn wat te vroeg of te laat, het is maar hoe je het bekijkt. Maar het duurt nog een tijdje voordat het zover is. Dan eerst maar op jacht naar een trui of een vest. Het worden een trui en een vest en voor Coen een zakje vol met mooie stenen voor zijn verzameling.

Dan is het bijna tijd voor het echte werk. We gaan op de bankjes zitten wachten tot de geiser gaat spuiten. Het is een mooi gezicht als het zover is. We hebben allemaal het idee dat het wat heftiger zou zijn, meer geluid en meer water. Maar het is wel heel mooi. Door dat de lucht bewolkt is, is het ook allemaal iets minder goed te zien. Hierna lopen Coen en ik nog een rondje over de vlonders langs allemaal kleinere geisers. De mooiste kleuren van de regenboog kom je tegen. De geur is wat minder. Victor heeft hier door zijn verkoudheid geen last van. Maar hij moet een pauze nemen in de camper, wel prettig dat je gewoon het hele huis bij je hebt!

Dan op naar de volgende bezienswaardigheden. Maar het is overal zo druk dat de camper nu een nadeel is! We besluiten naar iets groters te gaan waar de parkeerplaatsen ook groter zullen zijn: het wordt Norris Geisrer Basin. Hier zien we de geiser: Steamboat. Dit is de grootste geiser die actief is. Hij spuit af en toe een beetje en sputtert en sist wel! Dit is wat we eigenlijk eerder ook al verwacht hadden.

Daarna lopen we hier op vlonders over een vlakte met sputterende en borrelende geisers. Dit is echt mooi! Mooier dan waar we net waren! Gelukkig doen we het in deze volgorde zeggen Coen en ik nog tegen elkaar. Porcelain Geiser heeft de mooiste kleuren.

We stoppen op weg naar de camping nog bij een geiser langs de weg en bij een waterval in de Gibbon River.

Dieren vandaag: 2 keer dezelfde bison, chipmink en een eekhoorn

Lees meer»
Grand Teton
8 augustus2014

Het is al weer een hele tijd geleden dat jullie iets gelezen hebben van ons op het blog. Dit komt omdat we in Grand Teton en Yellowstone waren. Hier is geen bereik met de telefoon en ook geen wifi. Maar gister

en zijn we aan gekomen in Salt Lake City en nu hebben we weer contact met de buitenwereld.

Afgelopen maandag zijn we vanaf Twin Falls gereden naar het Noorden van Grand Teton. We rijden eerst door een gebied wat helemaal gericht is op de landbouw: veel aardappelen en graan, af en toe wat mais en hooigras. De meeste velden worden geïrrigeerd. Hiervoor hebben ze hele grote installaties die over het land draaien. Dan gaan we de bergen in. Op de kaart hebben we al gezien dat daar een plaatsje ligt dat Victor heet. We rijden er door heen en kopen in Victor Gateway wat lekkers!

Dan gaan we rijden door Grand Teton. Grand Teton wordt zo genoemd door de drie hoge met gletsjers bedekte bergtoppen. Helaas kunnen we de bergtoppen niet zien. Ze zitten in de wolken. Victor rijdt een zijweggetje in om de bergen te fotograferen. Wat blijkt: loopt daar in de verte een BISON! Die gaat op de foto! We rijden weer verder en zien dan nog een Bison lopen. Wauw!

In Colter Bay stoppen we om naar het Visitors center te gaan. Hier is een tentoonstelling van indianen. Helaas is er geen Indiaan aanwezig om te laten zien hoe de spulletjes gemaakt worden. Hier zien we wel een eekhoorn en een chipmunk (?).

Dan op naar onze camping, we staan in het bos en het begint te regenen. We vinden het ideaal om in de camper te zitten!

 

Lees meer»
zoo schoon – Shoshone
4 augustus2014

Vandaag rijden we van Elko, in Nevada, naar Twin Falls in Idaho. Het eerste gedeelte van onze tocht lijkt erg op die van gisteren. We rijden eerst verder over de interstate 80 richting Salt Lake City. Maar bij Wells gaan we links af, nadat we getankt hebben. Op naar het Noorden! We nemen een middagpauze bij een parkeerplaats: Salmon Falls Creek rest Area (foto groen met rotsen), lunchen in de camper met de airco: dat is wel erg prettig van het reizen met de camper: altijd alles bij je!

Als we verder rijden komen we bij de laatste plaats in Nevada: Jackpot! Zou Jack hier steeds de pot gewonnen hebben. Hier zijn weer een aantal casino’s. We rijden Idaho in en komen door Amsterdam als één van de eerste plaatsen. Het stelt niet veel voor: een paar huizen en een tankstation. Het landschap wordt steeds meer voor de landbouw gebruikt. We zien allerlei manieren om het land te irrigeren.

In Twin Falls gaan we eerst boodschappen doen: voor 3 à 4 dagen. Straks zitten we een aantal dagen in Grand Teton en Yellow Stone, dan is boodschappen doen en dus ook ons blog bijhouden een stuk lastiger.

Nu op zoek naar de Shoshone watervallen. Deze zijn 65 meter hoog: ze worden wel de Niagara van het westen genoemd. Ze zijn hoger dan de Niagara, maar veel minder breed, zeker nu in de zomer!

Voordat we de watervallen vinden rijden we over een brug, deze brug is zo hoog dat BASE-jumpers hier van af springen. We zien er eentje springen: op de foto van de brug staat hij al buiten de reling en op de volgende foto is de parachute uit, nadat hij een salto heeft gemaakt.

We gaan verder naar de watervallen. Helaas blijken we aan de verkeerde kant te zitten: we moeten omrijden naar de Zuid-Rim en dan zijn we er! Het is er rustig en we genieten van het uitzicht.

Dan via Bel Taco (taco eten in fastfood keten à deze hadden we nog niet gehad) naar de camping. Lekker lezen en tot slot een ijsje!

 

Lees meer»
The long haul
3 augustus2014

Vandaag hebben we de langste rit voor de boeg: we rijden van Sacramento naar Elko, 420 miles (676 km). Dit duurt een hele dag.

Voor vertrek uit Sacramento vullen we de gastank bij; er hoeft maar anderhalve gallon in (tankcapaciteit 12 gallon). Onderweg tanken we de benzinetank vol voor 200 dollar! Onze RV moet hard werken , loeit erover met z’n tien cilinders up hill. En dat kost brandstof. Maar een machtig apparaat; op wegen naar Elko voel je je King of the road. Totdat er weer zo’n giga vrachtwagencombi rijdt.

Zoals gezegd een lange etappe vandaag. We hebben Tomtom op de iPad draaien (werkt fantastisch Nigel) en die meldt: neem over 255 mile de afslag. Dat is dus 400 km rechtuit.

Het fotograferen: Ik (Erna) heb al heel veel foto’s gemaakt. Tussen de 1500 en de 2000. Dat wordt straks een heel werk om het uit te zoeken. Gisteren zijn bijna alle foto’s vanuit de auto gemaakt. We hebben heel veel verschillende landschappen gezien. Ik heb de foto’s er op uit gezocht. Onderweg rijden we steeds langs het spoor. We zien verschillende treinen. Deze zijn steeds zeer lang, hebben vaak een dubbele container op de wagon staan en hebben 3 locomotieven. Bij de camping komen de treinen ook langs, de trein heeft dan 131 wagons….

Het was een lange dag, we hebben veel van Amerika gezien en verheugen ons op de rest.

Ook de foto’s van voorgaande dagen zijn geplaatst!

Lees meer»
Sacramento
2 augustus2014
Wifi bereik is beperkt en vaak niet beschikbaar; foto’s volgen wellicht later…

Het is koud vandaag! Vannacht met een extra dekentje geslapen en vanmorgen met lange broek en jas aan vertrokken. Omdat de rit naar Sacramento niet zo lang is, lekker rustig opgestart.

Via de nieuwe brug de stad uitgereden; we zien dat de oude brug ook al wordt afgebroken. We rijden vijf banen de stad uit; tegemoetkomend verkeer rijdt een verdieping hoger.

Het is de hele weg erg druk, we doen er dus best weer lang over. Maar genieten geblazen; een echte road trip!

Voor we deze reis gingen maken heeft Erna een derde e-reader gekocht zodat iedereen (Madelief leest graag op haar tablet) kan lezen zonder stapels boeken mee te slepen. Maar mijn Sony is overleden. Bij Barnes & Nobles kopen we een Nook. Een eigen e-reader die, naar later blijkt, echt op de US-markt is gericht. Alleen Amerikaanse tijdzones in te stellen. Maakt voor het lezen verder niet uit; heerlijk dingetje!

Door de drukte pas eind van de middag in Sacramento en man , wat is het heet. Met 15 graden vertrokken, hier is het 45 graden. Erna wordt er niet goed van. We relaxen dus in de airco-gekoelde camper en Coen verkoelt in het zwembad. Begin van de avond is iedereen weer aanspreekbaar en steken we de BBQ aan. We zijn niet naar the Old Town gegaan da’s jammer maar helaas.

Nu proberen we een inhaalslag te maken wat blogs betreft, maar de wifi wil niet echt meewerken. De foto’s zijn uitgezocht en de teksten geschreven, maar uploaden wil niet echt lukken. Misschien morgen…

Lees meer»
Alcatraz and more
2 augustus2014

Om zeven uur rijden we naar BART (zo heet hier het openbaar vervoer). Mooi op tijd in de stad en met een Starbucks in de hand lopen we naar pier 33. Precies een half uur voor vertrek naar Alcatraz met nog een paar honderd mensen. De boot brengt ons in een kwartier naar het eilandje waar tijdens de burgeroorlog een fort is gebouwd dat later als gevangenis dienst is gaan doen.

We doen de audio-tour met een duidelijke, Nederlandse uitleg. Zeer indrukwekkend om te zien hoe dat er aan toe ging. Ook leuk dat we onlangs de film Escape from Alcatraz nog hebben gezien.

Na wat souvenirs te hebben gekocht terug naar de wal en we zien de mist langzaam wegtrekken. De Golden Gate Bridge is alleen nog niet te zien. Bij pier 39 lunchen we bij Boudin; beroemde soep in brood (goede tip Peter!). Ook zien we de zeeleeuwen liggen zonnen op vlonders. De zon breekt echt door en we besluiten een bustour te maken in een topless bus over de Golden Gate Bridge. Volgens de gids is het zelden zo warm als nu in San Francisco…

Leuke tour, ondanks dat het natuurlijk erg toeristisch is. Na een uur of twee pakken we een stuk Down town-tour mee om zo weer richting Union Square te komen. Nog even gewinkeld (!) en bij Carls jr wat gegeten. Ze hebben ook een low carb burger (geen broodje, maar in sla – hoop dat het wat helpt).

Terug op de camping hebben Erna en Coen nog een stukje langs de oceaan gelopen.

Lees meer»
San Francisco
2 augustus2014

We hebben geen haast vandaag. Moeten de 80 mile naar SF weer terugrijden en kunnen pas om 12.00 uur inchecken. Dus eerst de was doen. Grote machines , we hebben er twee nodig, die het voor ons doen. Daarna in de droger (ook weer twee).

Om 11.00 uur vertrekken we en zien we wat voor mooie route we gisteren hebben gemist (in het donker).

Rond half een in Pacifica, een voorstadje van SF, aangekomen. Het is niet meer dan een groot parkeerterrein met uitzicht op de Grote Oceaan. Alhoewel uitzicht, het is erg mistig. De dame achter de receptie wenst ons dan ook “Enjoy the fog”.

Morgenochtend gaan we et de eerste ferry naar Alcatraz, dus we gaan vanmiddag kijken hoe we daar komen en hoe lang dat allemaal duurt. Goed dat we de tickets van tevoren hebben gekocht; tot 24 augustus is het namelijk vol. Met de camper naar de P+R, dan met de metro naar het centrum van San Francisco. Uitgebreid geshopt bij Forever 21 en sneakers voor Coen bij de Nike-store. Op Union Square een poging gedaan bij the Cheese Cake Factory (in Macy’s) wat te eten, maar ze hangen er met de benen uit. Dat doen we dan wel in Las Vegas…

Even door China ton gelopen, maar we zijn te moe van het shoppen. We eten een heerlijke burger en salade bij Tad’s en aan in Pacifica lekker slapen. Morgen vroeg op!

 

 

Lees meer»

Wat hebben we een rare dag gehad Hij begon met veel zon in Mariposa. We gaan vandaag eerst zorgen dat onze koelkast het gaat doen. We ruimen alles op en maken de camper rij klaar alle spullen in de kastjes, alle kleppen dicht, riemen vast en rijden maar! Naar het informatiecentrum van Mariposa om te bellen met Cruise America. Vanmiddag kunnen we terecht in Newark. Daar blijkt dat de aarde van de koelkast niet aangesloten was kwestie van 5 minuten! We willen graag naar de camping waar we de volgende twee nachten gaan staan om te kijken of we een dag eerder terecht kunnen. Op de weg ernaar toe zien we de wolken/mist over de bergen bij San Francisco rollen. De camping blijkt vol en de receptie al gesloten. Eerst maar eens naar een winkelcentrum in de buurt om wifi te hebben en een plan te maken. Dat blijkt nog niet mee te vallen. Uiteindelijk bij Starbucks het internet op om een camping te zoeken. We bellen er diverse, maar geen plaats (in de herberg). In Santa Cruz vinden we een KOA die wel plaats heeft; Slechts 80 mile rijden. In het donker rijden we er over bergactige, slingerende wegen heen en komen om een uur of elf aan. Gesloopt naar bed. Morgen weer een dag!

Lees meer»
Maandag
29 juli2014

Vandaag blijkt dat we niet naar onze camping kunnen. Het vuur is nu ook daar. Wat wordt dan ons plan? En we zitten ook nog met een koelkast die het niet doet, waarschijnlijk kortsluiting. Op advies van de eigenaar van de camping gaan we naar het informatie centrum van Yosemite. Zij kunnen ons vast helpen en adviesgeven. Dat doen ze inderdaad. Een aardige mevrouw belt voor ons naar een andere camping of er plaats is: nee, niet voor RV.

De koelkast kan morgen in San Fransisco gerepareerd worden. Dus we gaan nu eerst naar de ‘Big Trees’ kijken. Op de foto’s staat Coen voor de ‘Grizzly Giant’ en wij staan voor de ‘Tunnel Tree’. De Grizzly Giant is het grootste! Een gebouw van 19 verdiepingen is even groot!

Dan rijden we door Yosemite naar de west uitgang die nog wel open is. Een prachtig uitzicht op ‘Yosemite Valley’. Jammer dat we hier niet nog een dag kunnen zijn. We rijden door, zien in de verte de rookwolken van de brand. Als we het park uit zijn, zien we een blushelikopter water tanken in Merced River, naast ons!

Nu op zoek naar een camping! De eerste is vol voor RV’s. Ze geven ons een goede suggestie voor de nacht in Mariposa. We staan hier op een soort stadscamping, het heet ‘Fairground Mariposa’. We zijn de 5de die op het veld komen, aan het eind van de avond veld vol met campers, tenten en auto’s. Er zijn er zelf een paar die in de openlucht gaan slapen.

Morgen op naar San Fransisco en de koelkast reparatie!

Lees meer»
Zondag
29 juli2014

We starten de dag goed met een ontbijtje van echte Amerikaanse pannenkoeken. De eigenaar van de camping staat ze voor ons te bakken! Mmm (foto 1)

Daarna rijden we richting Yosemite. De verschillende landschappen wisselen elkaar weer af. Eerst langs Lake Isabella wat een heel stuk droog staat. Op de TomTom zien we veel meer water dan in het echt. De dam van het meer staat droog. (foto 2)

We volgen de Kern River door een dal tussen de bergen. (foto 3) Ineens zijn we het dal uit. Eventjes stoppen om de benen te strekken en te tanken. Ons huisje lust aardig wat te drinken. Maar moet ook regelmatig hard werken! Op de 4de foto is de Kern River te zien en het dal waar we door heen geslingerd zijn.

Dan rijden een heel stuk snelweg door Californië. Langs de weg zijn de druiven te zien en hele grote veehouderijen. De koeien staan op de kale grond, ze kunnen kiezen voor in de zon of onder een dak. Aan de rand kunnen ze eten en drinken. De grote veestallen die wij kennen zijn er maar klein bij!

Het derde deel van de reis voert weer door een ander landschap. Ik heb het gevoel dat ik in de film zit. Bijvoorbeeld in het Kleine Huis, zie het landschap op foto 5. We gaan tanken en boodschappen doen in Oakhurst. (foto 6)

Onze camping Summerdale 1,5 mile vanaf Yosemite. We hebben geen stroom en water. En redden ons prima in de camper. Lekker BBQ en het toetje: marshmallows in het vuur op echte Amerikaans marshmallow-stokken. (foto 7)

We hebben vandaag contact met Leonieke en Arthur. We zouden hen hier in Yosemite ontmoeten. Helaas is dit mislukt. Er is brand vlak bij de west ingang van het park. De camping waar we morgen naar toe gaan is geëvacueerd om de rook. De Tiogapas is afgesloten. Hierdoor rijden zij anders. En nu we contact hebben blijkt dat zij al een stuk zuidelijker op de weg zitten dan wij! We zijn elkaar gepasseerd, GRRRRR…. Jammer!

Spannend hoe het morgen zal gaan. Kunnen we dan wel op onze camping?

Lees meer»
Lake Isabella
27 juli2014

Lekker op tijd op om richting Lake Isabella te vertrekken. Eenmaal op weg even koffie zien te scoren [stop 1]. Dan moet er al snel worden geplast [stop 2]. Dat is mooi te combineren met Erna een eindje te laten rijden. Wel zo handig dat ze, als het een keer echt moet, al eens gedaan heeft. Met flinke portie tegenzin neemt ze plaats achter het stuur en ik zit er als een rijinstructeur naast. Ze is geslaagd!

De volgende exit ruilen we weer terug [stop 3] en maken we gebruik van de Starbucks. Nu moeten we toch zien dat we wat miles gaan maken, anders schiet het niet op. En het is toch een behoorlijke afstand vandaag. Rond de middag gaan we tanken [stop 4], althans, dat proberen we. De eerste pomp maken we kapot en de tweede ook. Blijkt dat we binnen moeten afrekenen en dan kunnen tanken. De pompen doen het dan ook weer…
We lunchen bij Carls jr; OMG wat is dat lekker. We nemen een combo (wat ze bij ons een menu noemen) en in plaats van frietjes een “Ranch style fries” wat nog het beste te omschrijven is als… kapsalon. Moet echt een beetje opletten, kom anders tonnetjerond terug.

Rijden, rijden, rijden. Diverse woestijnlandschappen en geaccidenteerd terrein. De camper joelt er soms over als we en berg op gaan.

Over de bergkam heen is het opeens veel groener.

We worden hartelijk ontvangen op KOA Lake Isabella. Leuk, klein campinkje waar Coen nog aan waterspelletjes meedoet. We bakken ‘s avonds pannenkoeken in de centrale buitenkeuken en genieten ervan dat het weer veel aangenamer is.

En eindelijk goede wifi: drie berichten tegelijk gepost…

 

Lees meer»
Laatste dag Las Vegas
27 juli2014

Hete nacht, hete koelkast. We krijgen het ding niet goed aan de gang. Bellen met Cruise America levert op dat we langs kunnen rijden. Nou ja, dan gaat ons geplande programma wat later van start.

Twintig minuten later staan we bij de verhuurlocatie en duikt er iemand in ons probleem. Het blijkt dat de zekering eruit is geklapt. We kijken goed hoe dat te herstellen en gaan terug naar de camping.

Om half elf gaan we met de bus naar de Premium Outlets om uitgebreid te shoppen, en dat lukt! We zijn er tot zonsondergang en eten in de food court wat voordat we met de bus richting strip gaan.

Met donker zijn we bij het MGM en bewonderen we Vegas by Night. Het is erg druk, dus we schuifelen langs de bezienswaardigheden. Na de fonteinenshow bij het Bellagio is het tijd om terug te gaan. Nog een hele onderneming. Ik ga het Ceasars in om dan eindelijk een potje te pokeren. E, M en C nemen de bus terug naar de camping en sluiten de dag af.

De poker room is verplaatst, naar ik later hoor omdat er een verbouwing gaande is van 100 miljoen dollar…
Maar de tijdelijke poker room licht centraal en is mooi opgezet. Ik doe mee aan het toernooi van 10 pm met nog een stuk of twintig andere spelers. Heel wisselend niveau kan ik wel zeggen. [fishie, fieshie, fishie].

Na bijna drie uur spelen ga ik er op een nare manier uit tegen met KK tegen Q9. De Mexicaan hit een straight op de board.
Maar goed, lekker gespeeld en best veel actie gehad.

Gauw terug naar de strip om de bus te pakken. Half twee thuis.

Lees meer»
Viva Las Vegas
27 juli2014

We zijn de strip maar eens afgelopen en wat is het ’s ochtends al heet zeg. Madelief heeft onderweg bij een stalletje een stoere zonnebril gekocht en bij Treasure Island zijn we bij de Starbucks in de rij gaan staan. Intussen voor de derde keer geprobeerd met het camperverhuurbedrijf contact te krijgen. En dat lukt! We hadden plan B al in stelling staan als invulling voor de dag. Oorspronkelijk zouden we de camper vroeg halen, boodschappen doen, shoppen en dan naar de camping. Maar in plan B doen we dat morgen allemaal (maar halen we de camper eind van de dag op). Als uitgifte vanaf 13.00 uur is en wij hebben nog geen afspraak staan, is het niet anders.

De aardige camper-meneer aan de telefoon vraagt eerst hoe het vandaag met me gaat: nou, leuk dat je het vraagt, waar zal ik beginnen…

Om een lang verhaal kort te maken: als we direct komen, zijn we direct aan de beurt. Dus met de koffie enzo op de vuist richting uitgang op zoek naar een taxi. Dik twintig minuten later staan we voor “Cruise America”. Binnen lopen we door een gang met kleine ruimtes met gezinnen die een film zitten te kijken; “hebben jullie de instructievideo gezien?” vraagt camper-meneer 2 een beetje streng. De hele 27 minuten lang is mijn antwoord. Hij barst in lachen uit en ik krijg een boks. We’re off the hook…

Direct door naar de live-camperuitleg dan maar, en dat is maar goed ook. Het is tien uur geweest en we moeten uiterlijk om elf uur uitchecken bij CircusCircus. Dat halen we precies. Ik parkeer het loeder (drie meter breed, negen meter lang, V10 motor) bij de KOA (=US campingorganisatie) en Erna, Madelief en Coen spoeden zich naar het hotel om de bagage op te halen. We checken nog niet in maar gaan eerst boodschappen doen bij een “huge” Walmart. We hebben nogal wat nodig: van (veel) water tot schoonmaakmiddelen, van (allerlei) eten tot noem het maar op. Twee uur en bijna 300 dollar later slepen we de buit, die de caissière in wel honderd plastic tasjes doet, naar de auto.

Even wat bij Wendy’s eten, al was het maar om af te koelen in een airco omgeving. Want man, wat is het heet. Vorige week thuis hadden we 34 graden; reden genoeg om in de spaarstand te springen en in de schaduw zo min mogelijk te doen. Het is hier nu ruim tien graden warmer dus je snapt dat we even moeten wennen. “Ja, maar de warmte is daar toch veel droger?” Ja dat klopt, het is alsof je constant tegen een hete föhnwind inloopt. Of zo’n warmtegordijn bij winkels in de winter, maar dan continu.

Het zal wel wennen zijn, want we zien iedereen met veel plezier buiten zijn; we zijn gewoon pieperds…

Begin van de avond hebben M&C, nadat we een plekje op de camping hadden gevonden, een tijdje gezwommen, heeft Erna een (gedwongen) time out genomen en ben ik op zoek gegaan naar een pokertoernooitje. Pech dat ze of al begonnen waren of pas over twee uur zouden beginnen. Wel leuk om weer in het donker over de strip te lopen; brings back memories! Ik noem net de camping: dat is een soort groot parkeerterrein achter het hotel. Bij elke plaats afvoer en stroom, maar verder alleen asfalt. Ook geen beschutting.

We zijn op tijd gaan slapen, uurtje of tien en zijn om zeven uur weer paraat. Vanochtend gaan we eerst de strip verkennen; even wat hotel-hopping doen. Dan vanmiddag shoppen bij de premium outlet net buiten de stad. Dan kunnen we vanavond misschien de Freemont-experience doen.

Lees meer»
Jet lag
24 juli2014

Veel te vroeg wakker, allemaal. En dat na de dag van gisteren…

We zijn keurig om kwart voor vijf opgestaan en hebben de voorbereidingen harmonieus gedaan. Mooi op tijd kwam de familie Mourits in de taxibus voorrijden. Probleemloos naar Schiphol om daar direct alweer afscheid van elkaar te nemen. Onze vrienden gaan via San Francisco een andere route per auto doen. Maar we gaan elkaar nog een dag treffen in Yosemite!

Nou ja, niet zoveel te vertellen over de vlucht. Altijd erg saai om in een wat krappe omgeving 10 uur te zitten. Beetje lezen, dommelen, praten, filmpje kijken, benen strekken (we zijn bijna op de helft..). Maar goed, er komt een einde aan.
Tussenlanding in Houston, konden zo doorlopen bij de grensbeamte en de bagage lag ook al op de band. Opnieuw droppen en door de controle en dan wat eten. Vliegtuig naar Vegas was van een kleiner soort en helemaal vol. Nog drie uurtjes vliegen en we zijn er.

Ook dat gaat allemaal soepel. Op wat luchtzakken aan het einde van de vlucht na. Coen heeft het blauwe papieren zakje in de stoel voor hem even gebruikt, en was daarna opgelucht.

De piloot vertelde dat het buiten 111 graden was. Madelief haar omreken-app erbij: dat is 44 graden Celsius. Poeh.

De taxi rijdt volgens mij erg om naar het hotel op de strip, maar we zijn te moe er een punt van te maken. Gauw inchecken en naar de kamer. Maar dat dachten meer mensen: een stevige rij voor de 16 balies met mensen die kamers uitgeven. Geduldig zigzaggen we richting rust. Dan bedenken we dat we de camperverhuurmaatschappij niet hebben gebeld voor een ophaalafspraak. Als we de documenten erbij halen blijkt dat ophalen vanaf 13.00 uur kan (met een afspraak). Het kantoor is al dicht (want het is tien over zes; volgens onze biologische klok tien over drie) dus dat wordt morgen. Misschien dat we de plannen moeten omgooien, maar eerst maar eens wat eten en dan slapen.

Dat lukt heel aardig, maar om half zes is het echt helemaal op. Dus onze dag start lekker vroeg, als het nog niet zo heet is. Toch lekker met 35 graden eindje wandelen door Sin City.

 

Lees meer»
Volgers
21 juli2014

Het is maandagochtend en ik zie dat er al een stuk of vijftien mensen hebben ingeschreven op de “update-service”. Krijg als opmerking dat het automatisch gegenereerde wachtwoord wat lastig is.

 

Dit kun je in je profiel aanpassen:

Ga, nadat je bent ingelogd (met dat moeilijke wachtwoord) naar de rechterbovenhoek

Profiel

 

Klik op “profiel wijzigen” en scroll naar beneden. Ergens halverwege kun je het wachtwoord aanpassen.

ww

 

Lees meer»
Het schiet al op!
17 juli2014

Nog een paar nachtjes slapen en we gaan op reis!
We zijn allemaal op onze eigen manier met de
voorbereiding bezig.

Er zullen nog niet veel mensen dit bericht lezen,
omdat er nog weinig geregistreerde lezers zijn.
Maar daar komt vast verandering in.

Coen

 

Lees meer»
Kies datum Kies plaats Kies beoordeling

Bezochte plaatsen